منو انتظار و کابوس تنهايي                            منو حس اينکه هرلحظه اينجايي

دارم آينه هارو گم ميکنم کم کم                      تو رو هرطرف رو ميکنم ميبينم

نگو از تو چشمام چيزي نميخوني                    تو که لحظه لحظه حالم رو ميدوني

اگه اين بهارم برنگردي خونه                        ديگه چيزي از من يادت نميمونه

منو رها کن از اين فکر تنهايي                    تو نرفتي نه تو هنوزم اينجايي

دارم از خودم با فکر تو رد ميشم                   دارم عاشقي رو با تو بلد ميشم